می دونی؟
یه اتاق باشه ... گرم گرم ...روشن روشن
تو باشی منم باشم
کف اتاق سنگ باشه ... سنگ سفید ... تو منو بغل کردی که نترسم
که سردم نشه ... نلرزم
می دونی؟
تو منو بغل کردی طوری که تکیه دادی به دیوار
پاهاتم دراز کردی منم اومدم نشستم جلوت
بهت تکیه دادم
دو تا دستاتو دور من حلقه کردی
بهت میگم چشماتو می بندی؟ میگی آره
چشماتو می بندی
بهت می گم قصه می گی تو گوشم؟ می گی آره
و شروع می کنی به قصه گفتن
آروم آروم قصه می گی
یه عالمه قصه ی بلند و طولانی که هیچوقت تموم نمی شه
می دونی؟
می خوام رگمو بزنم ...
دست چپمو ... یه حرکت سریع ... یه جمله ی عمیق بلدی؟
نه ... وای تو که نمی بینی
نمی دونی که می خوام رگمو بزنم
تو چشماتو بستی و نمی بینی
من تیغو از جیبم در میارم ... نمی بینی که سریع می برم
نمی بینی که خون فواره می کنه روی سنگ های سفید
نمی بینی که دستم می سوزه
من لبمو گاز می گیرم که نگم آخ
که تو چشماتو باز نکنی و منو نبینی
تو داری قصه میگی و هیچی نمی بینی
من دارم دستمو نگاه می کنم
دست چپمو ... خون ازش میاد
می دونی؟
دستمو می ذارم رو زانو هام
خون از روی زانو هام می ریزه کف سنگ ها
مسیرش قشنگه ... حیف که چشمات بسته ست
نمی بینی !
تو بغلم کردی و نمی بینی که سردم شده
محکم تر بغلم می کنی تا گرمم بشه
می بینی که نا منظم نفس می کشم
تو دلت میگی آخی ...
نفسم گرفت ... می بینی ولی محکم تر بغلم می کنی
سرد تر می شم ... می بینی که دیگه نفس نمی کشم
چشماتو باز می کنی و می بینی من مردم
می دو نی؟
می ترسیدم خودمو بکشم
از سرد شدن ... از این هایی که مردن ... از خون دیدن
ولی وقتی بغلم کردی دیگه نترسیدم
مردن خوب بود !
آروم آروم ... در کنار تو ... و در آغوش تو
گریه نکن
من دیگه نیستم که ببوسمت ... بگم خوشگل شدی
تو خیلی گریه می کنی
دلم می شکنه ... دلم نازکه ... نشکونش
باشه ؟
من مردم ولی تو باورت نمی شه
تکونم می دی که بیدار شم
فکر میکنی مثله همیشه قصه گفتی و من خوابیدم
می بینی نفس نمی کشم ... ولی بازم باور نمی کنی
اونقدر محکم بغلم می کنی که گرمم بشه
ولی فایده نداره
من مردم ... ولی برای تو زنده ام
پس هر شب به این باغ بیا ... ولی گریه نکن
می خوام یه چیزی بهت بگم
می دونی؟
دوستت دارم
نوشته شده در یکشنبه هجدهم مرداد 1388ساعت 22:48 توسط نی نی
|
